Einde van de rashond. 15 jaar later

(Link naar uitzending onderaan pagina)

‘Zeer ernstig’

Er zijn zo’n 300 hondenrassen, ieder met één of meerdere eigen rasverenigingen. Die hanteren fokreglementen die voorwaarden stellen waaraan honden moeten voldoen om voor de fok ingezet te mogen worden. Ernstige vormen van erfelijke aandoeningen als heup- en elleboogdysplasie worden in de reglementen van de fok wel uitgesloten, maar mildere gradaties van deze erfelijke afwijkingen niet. Zembla nam in een steekproef de fokreglementen van 25 rasverenigingen onder de loep. Die voldeden allemaal niet aan de wettelijke eisen. De NVWA bevestigt de bevindingen van Zembla: “We zien dat deze fokreglementen in strijd zijn met de wetgeving. Dat vinden wij zeer ernstig,” aldus NVWA-dierenarts Susan Hoogendoorn.

NVWA gaat ingrijpen bij fokkers

De Wet Dieren en het Besluit Houders van Dieren verbieden het fokken met dieren ‘op een wijze waarop het welzijn en de gezondheid van het ouderdier of de nakomelingen wordt benadeeld.’ Er mag daarom uitsluitend met gezonde honden worden gefokt, zodat er geen erfelijke afwijkingen en ziekten worden doorgegeven aan het nageslacht. Ook het fokken met lichtere of mildere gradaties van deze aandoeningen is bij wet verboden. Maar dit gebeurt wel, blijkt uit onderzoek van Zembla. De NVWA zegt daarom te gaan ingrijpen: “Uiteindelijk is het de verantwoordelijkheid van de fokker die met de honden fokt. Dus daar gaan wij langs,” aldus Hoogendoorn.

Kate, een Golden Retriever tijdens een aanval van epilepsie,

Angst dat er geen fokhonden overblijven

De rasvereniging van de Drentsche Patrijshond staat bijvoorbeeld toe dat er wordt gefokt met honden die lijden aan relatief lichtere vormen van heupdysplasie, een erfelijke aandoening van de heupgewrichten. Hetzelfde geldt voor het fokreglement van de Mastiff, een ras van grote, zware honden. Daarin staat dat er mag worden gefokt met honden die lijden aan heupdysplasie én elleboogdysplasie. Ook de rasvereniging van de Sint Bernard staat dat toe. Volgens veterinair neuroloog Paul Mandigers gebeurt dit, omdat de fokkers bang zijn dat er anders te weinig honden over blijven om mee te fokken: “Als ze te veel dieren uitsluiten, wordt de fokpopulatie te klein en neemt de genetische diversiteit af.”

Ook overkoepelende stamboomorganisatie in de fout

Zembla ontdekt dat De Raad van Beheer op Kynologisch Gebied, de koepelorganisatie van alle rasverenigingen die als enige instantie stambomen
afgeeft voor rashonden, om dezelfde reden de ruimte biedt om met erfelijke belaste honden te fokken. “Dit is ook iets wat wij echt ernstig vinden,” oordeelt Suzan Hoogendoorn van de NVWA. Ze zegt dat de NVWA hierover met de Raad van Beheer in gesprek is. Op vragen van Zembla hierover reageert de Raad van Beheer niet

De teckel Zeus, geopereerd aan een nekhernia, een erfelijke aandoening.

De rashond is ziek

Deskundigen stellen in de Zembla-uitzending ‘Einde van de rashond. Vijftien jaar later’ dat er nog maar weinig rashonden te vinden zijn zonder erfelijke aandoeningen en ziektes. “Meer dan de helft van de diagnoses die wij zien in onze kliniek hebben een erfelijke oorzaak,” aldus dierenarts Hille Fieten, die universitair hoofddocent klinische genetica aan de faculteit Diergeneeskunde is. Volgens haar is het onvermijdelijk dat een aantal hondenrassen op termijn verdwijnt. “Er zijn bepaalde rassen die zoveel erfelijke ziekten hebben dat, als je daar vanuit een gezondheidsperspectief naar kijkt, het niet meer verantwoord is om daar mee te fokken.”

Bekijk de uitzending hier

Research: Norbert Reintjens

Camera: Tijn van Neerven

Montage: Lennart Reinders

Regie & samenstelling: Bart NIjpels

Eindredactie: Roelof Bosma